فارسی شکر است...
"کسره" یا "ـه، ه"، مسئله این است...!
جدیداً تو خیلی از مطالب و نوشتههایی که میخونیم، مخصوصاً در فضای مجازی و برنامههای ارتباط جمعی، میبینیم که کسرهی آخر بعضی کلمات رو به "ـه، ه" تبدیل کردن. برای نمونه:
جایه من خالی! > جایِ من خالی!
چه عکسه خوبی! > چه عکسِ خوبی!
چه لباسه قشنگی! > چه لباسِ قشنگی!
باید یادآوری کنم که کاربرد "کسره، ـــِ" با "ـه، ه" متفاوته و وقتی آخر کلمهای "ـه، ه" اضافه بشه، معنای "است، هست" میده.
وقتی در عبارات، موصوف و صفت؛ مضاف و مضافٌ الیه داریم، باید از کسره استفاده کنیم، نه "ه"!
این عمل طور دیگه هم دیده میشه! زمانی که در محاوره، به جای "است، هست" باید از "ـه، ه" استفاده کنن، کسره رو جایگزین میکنن. به عنوان مثال:
خیلی خوبِ! > خیلی خوبه!
دنیا پُرِ از قشنگی! > دنیا پُره از قشنگی!
عشقِ دیگه! > عشقه دیگه!
درمثالهای بالا، باید از "ـه، ه" استفاده کنیم چون کسره اشتباهه و معنای "است" رو نمیرسونه.
این غلطنویسی، مثل طاعون(!) همهگیر شده و به طرز عجیبی توسط خیلیها استفاده میشه. تو دنیای امروز، که نصف زندگیها تو فضای مجازی خلاصه میشه، خوبه که آداب زندگی در دنیای مجازی رو هم یاد بگیریم و اون رو کماهمیت ندونیم. زندگی مجازی هم به مهمی زندگی واقعیه و باید سعی کنیم تو ارتباطات مجازی هم حواسمون رو جمع کنیم. و چه بهتر که اینطور چیزها هم رعایت کنیم و درست بنویسیم. حتی تو محاوره و صحبت با دوستان نزدیک. پس ملتمسانه، ازتون میخوام که از این به بعد، وقتی جایی تایپ میکنید، نوشتهی خودتون رو بازخونی کنید تا اگر همچین مشکلی به چشمتون خورد، تصحیحش کنید.
